• SEBA GELİNLİK • 2018 GELİNLİK NİŞANLIK ABİYE MODELLERİ • BAKIRKÖY İSTANBUL •
Ana Sayfa
Hakkımızda
Adres ve Telefon

Gelinlik Modelleri 2018
Nişanlık Abiye Model
Çocuk Gelinlik Model
Gelinlik Fiyatlarımız

Gelinlik Aksesuarları

Gelinlik Kampanyası
Nişanlık Abiye İndirim

Kiralık Gelinlikler
Kiralık Nişanlıklar

Sıkça Sorulan Sorular
İnsan Kaynakları

Dünya Modelleri
Gelinlik Bilgileri
Gelin Adaylarına
Nikâh Düğün Evlilik

 
|| SEBA GELİNLİK || GELİNLİK NİŞANLIK ABİYE MODELLERİ || İSTANBUL ||

Gelinlik Tarihçesi

Gelinlik Kültürümüz

Gelinlik Çeşitleri

Gelinlik Kumaşları

Gelinlik Beden Ölçüsü

Gelinlik Yaka Bilgileri

Gelinlik Bel Bilgileri

Gelinlik Seçimi

Gelinlik Hatırlatmaları

Gelinlik Önerileri

Gelinlik Püf Noktaları

Burçlara Göre Gelinlik Seçimi

~ Gelinlik Kültürümüz ~

Gelinlik, Türk Toplumundan dünyaya yayılmış bir gelenektir. Türkler oba sistemiyle yaşayan bir topluluktu. Gezgin Türkler, geçtikleri topraklarda her türlü kültürü ve gelişmeleri benimser ve buralara kendi kültürlerinin izlerini de bırakırlardı. Türk toplumunda, düğün kıyafetinde geleneksel olarak kırmızı rengi çok fazla kullanılırdı. Medeniyetin beşiği Anadolu’da, bu geleneğe bağlı olarak dikilen kırmızı renkli ve nakışlarla işlemeli gelinlikleri hâlâ görülebilmek mümkündür.

Türk Toplumuna beyaz gelinlik ilk olarak II. Abdulhamid zamanında getirilmiştir. Bu olay; Avrupa’da bir düğünde bir gelinin üzerinde bembeyaz gelinliği gören II. Abdülhamid'in kızı Naime Sultan'ın bu kıyafetin aynısını kendi düğününde giymek istemesi ile olmuştur. Beyaz ve gösterişli bir kumaştan dikilmiş gelinliği ilk kez 1898'de Kemalettin Paşa ile evlenen Naime Sultan giymiştir. Daha sonra, beyaz gelinlik kültürü İstanbul'da yaşayan yabancı uyruklu vatandaşlarca da benimsenmiş ve diğer kentlerde yaşayan Türklere kadar ulaşmıştır. Böylelikle; beyaz gelinlik kültürü, Türk Toplumunun bugünkü yaşantısına kadar ulaşmıştır.

Türk giyim ve kuşamının uzun geçmişi, yayıldığı geniş coğrafi alan, kültür etkileşimi ve inanç sistemlerinin etkisi ile oluştu. Osmanlı İmparatorluğu'nda 19. yüzyıl başlarından itibaren üçetek ve dörtetek denilen elbiseler giyinilmeye başlanmıştır. Bu entarilerin yanında torba şalvar ile sim işli cepkenler ve bellere bağlanan, iki ucu işlemeli kuşaklar zarif ve rahat bir kıyafet oluşturmuştur. İçlerine kol ağızları ve yaka kenarları oyalı bürümcük veya ipekli kumaşlardan gömlekler giyinilmekteydi. Kadife veya atlas üzerine dival işi tekniğinde sırma ve sim işlemeli bindallı elbiseler kına gecesi gibi özel günlerin vazgeçilmez giysileridir.

Avrupa ile gittikçe artan ilişkilere bağlı olarak 18. yüzyılda İstanbullu kadınların Avrupa'dan ithal edilen kumaşları yer yer geleneksel giysilerin yapımında kullandıkları ve 19. yüzyılda üçetek ve şalvar gibi geleneksel kesimi bırakarak, özellikle Paris modasının etkili olduğu kıyafetler giyindikleri görülmektedir. Vücuda oturan korsajlı kesimler, kabarık uzun kollu bluzlar, uzun fırfırlı etekler geleneksel entarilerin yerini almıştır. Eldiven, ipekli çorap, yelpaze, şemsiye gibi aksesuarlar bu giysileri tamamlamaktadır. Bu değişim içerisinde tüm dönemlerde kadının en önemli tören giysisi hiç kuşkusuz gelinlik oldu.

Gelinlik için seçilen model, renk, kumaş değişse de amaç hep aynı kaldı. Osmanlı geleneği gereği, simli, pullu, işli giyinmeleri ayıp sayıldığından genç kızlar genellikle sade elbiseler giyerdi. Kadınların süslü giyinebilmelerinin yolu evlilikle başladığından, ilk gösterişli elbise olan gelinlik her zaman önemli bir giysi oldu ve gelinin diğer kadınlardan farklılığını belirtmesi açısından da önemsendi. Gelini diğer kadınlardan farklı kılan, gelinliğin yanı sıra gelinliği tamamlayıcı gelin başı, duvağı ve aksesuarlarıydı.

Dönem modasını yansıtan pahalı kumaşlardan yapılan gelinlikler gösterişli ve süslüydü. Saray, hanedanlık rengi olarak kırmızı rengi benimserken, halk kırmızının yanı sıra mor, mavi, pembe gibi canlı renkleri tercih ediyordu. Gelinin yüzünü örten duvak hep kırmızı oldu. Daha önce de belirttiğimiz gibi, 1870'lerden sonra Batı etkisiyle daha açık renkte gelinlikler giyilmeye başlandı. Beyaz kumaştan gelinliği ilk kez 1898'de Kemalettin Paşa ile evlenen II. Abdülhamid'in kızı Naime Sultan giydi. Sarayda başlayan ve zamanla yaygınlaşan beyaz gelinlik 20. yüzyılda artık vazgeçilmez oldu. Osmanlı devrine ait kadın giyimi ve gelinliği, yaşanılan hayat tarzına paralel saray, şehir ve kırsal kesim gibi grupların kendilerine özgü kuralları, gelenek ve göreneklerine göre kullanılan değişik boya, dokuma, işleme ve modellerle zenginleşti.

Osmanlılarda düğünün kaç gün süreceği, evlenenlerin sosyal statülerine göre değişim göstermekteydi. Düğünün her gününde farklı bir kıyafet giyilirdi. Kına gecesinde ve gerdek günü için farklı kıyafetler, gerdek ertesinde ise, 'paçalık' tabir edilen bir kıyafet giyilirdi. Kadınların başlıca giyim eşyaları şalvar, hırka, gömlek, entari ve kaftanlardı. Şalvarla giyilen entariler Türk kadın giyiminin en eski örneklerini teşkil eder. Peşli entari, belden aşağı doğru etek kısımları genişletilerek biçimlenir. 18. yüzyıl başlarından itibaren bu entarilerin yaka açıklığı, kol kesimi, etek boyu, elbisenin bedene oturması gibi model değişiklikleri, 19. yüzyıl ortalarına kadar etkili oldu. 19. yüzyılın başlarında üç etek ve dört etek denilen modeller gözde oldu. Üç etekler yanları yırtmaçlı, önü açık, belden birkaç adet düğmeli, boyu yere kadar entarilerdir. Üç etek 1875'lere kadar etkiliydi ve kırsal kesimlerde 20. yüzyıla kadar kullanıldı.

Sayfa Başı

  3
60
.